Hildegard von Bingen komt 9 eeuwen na dato weer tot leven in hemelse zang en dans, filmen in Frankrijk met dertig jobcoachers, elke maandagmiddag omgeven te zijn door een kluwen brugklassertjes die de oren van mijn hoofd spelen om vervolgens opgewekt te mogen sterven in Kamer 101, bewondering voor Zilver, mijn groep oudere acteurs die in één jaar tijd zo prachtig zijn gaan spelen, zingende brandweermannen die met vuur het Dordts songfestival winnen, bang zijn voor de dwaze moeders in Bbbbangggg!…. Soms zou ik willen dat ik me tot één ding wist te beperken… slechts één onsterfelijke zin uitspreken, dat zou voldoende zijn…. één briljant schilderij te schilderen… of de ultieme vertolking van Schuberts Winterreise te zingen … Maar nee, ik bemoei me met alles, wil veel te veel tegelijk, doe alles door elkaar want zonder deze chaos schijn ik niet te floreren. Het zal zo moeten zijn.
		copyright © Jan Stroeve