| |
|
Januari 2009 begon koud. Temperaturen tot ver onder nul, heerlijk! Ik heb een aangenaam vak als het buiten koud is. Knus met z’n allen in het veilige donker op de tribune… of juist in het middelpunt van de aandacht in het warme licht van het podium; de plek waar emoties hoog mogen oplopen, ijzige stiltes kunnen vallen of dodelijke beledigingen de tegenspeler diep kunnen raken. Alles kan er, alles mag… de aandacht is gefocust op het spel en de spelers, gevat in het licht van de theaterspots.
Het wordt echter anders als het buiten weer wat lichter wordt. Vanuit het voorjaarszonnetje stap je dan het theater binnen alsof je een mortuarium betreedt. Een kil donker hol met zwarte gordijnen en zwarte muren. Het kunstmatige licht accentueert alleen maar dat daar binnen een andere realiteit heerst, dat de grime er niet is om mensen mooier te maken maar juist om lelijkheid te camoufleren. In het voorjaar wil ik me niet opsluiten in dat donkere hol. Ik wil naar buiten waar de vogeltjes fluiten!
Maar toch… Juist in de maanden mei en juni gaat er weer van alles gebeuren: OBER!, een hilarische kindervoorstelling en ook met theatergroep ZILVER staat er weer iets crimineels op stapel. Op 6 juni gaat het dak van Kunstmin eraf tijdens ‘De Muur’.
Gelukkig loeit hier binnen de verwarming nog en krijg ik het – alleen al bij het idee - al lekker warm van al die leuke en mooie voorstellingen die nog moeten komen…
|
|
